فرهنگ لغت

انکاظ

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

انکاظ. [ اِ ] (ع مص ) شتابانیدن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (مؤید الفضلاء). شتابانیدن از کاری . (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). تنکیظ. (یادداشت مؤلف ).

معنی انکاظ | فرهنگ لغت