انوری | دیوان اشعار | مقطعات | شماره ۱۷۰

به خدایی که درسپهر بلند اختر و مهر و مه مرکب کرد دایه صنع و لطف قدرت او رونق حسن تو مرتب کرد که جهان بر من غریب اسیر اشتیاق جمال تو شب کرد