انوری | دیوان اشعار | رباعیات | رباعی شماره ۴۳۳

ای گل گهر ژاله چو در گوش کنی وز سایه ابر ترک شب‌پوش کنی آن کت ز چمن پار برون کرد اینجاست امسال چه خویشتن فراموش کنی