انوری | دیوان اشعار | رباعیات | رباعی شماره ۱۱۵

هر تیره شبی که ره به روزی نبرد گردن به حساب عمر من برشمرد با این همه ماتم فراقش دارم گرچه به هزار گونه محنت گذرد