انقیاص
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
انقیاص . [ اِ ] (ع مص ) فرودریدن و ریخته شدن ریگ و خاک چاه . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ریخته شدن ریگ و خاک . (از اقرب الموارد). رهیده شدن و از بن برکنده شدن . (تاج المصادر بیهقی ). ریهیده شدن . (مصادر زوزنی ). واریز کردن . (یادداشت مؤلف ). ◄ افزون شدن آب در چاه . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). افزون شدن آب چاه چنانکه نزدیک باشد که آن را ویران کند. (از اقرب الموارد). ◄ افتادن دندان . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).