انقاب

انقاب . [ اِ ] (ع مص ) رفتن در زمین . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). سیر کردن در زمین . (از اقرب الموارد). ◄ سوده و تنک و باریک شدن سپل شتر. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از آنندراج ). تنک و رقیق شدن سپل شتر. (از اقرب الموارد). ◄ دربان یا نقیب گردیدن . ◄ خداوند شتران باریک یا سوده سپل شدن . (منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء) (آنندراج ) (از اقرب الموارد).

انقاب . [ اَ ] (ع اِ) ج ِ نَقب . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). سوراخها و سرنگها که در زمین کنند. (غیاث اللغات ). ◄ گوشها (واحد ندارد). (از اقرب الموارد). ◄ ج ِ نِقاب . روبندها. (از غیاث اللغات ). جمع نقاب در اقرب الموارد نقب است . و رجوع به مفردهای کلمه شود.