انق

انق . [ اَ ن َ ] (ع اِ) شادی .(منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). ◄ گیاه . (منتهی الارب ). گیاه و کلأ. (ناظم الاطباء).

انق . [ اَ ن ِ ] (ع ص ) شی ٔ انق ؛ چیز نیکو و خوشنما. (از منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).

انق . [ اَ ن َ ] (ع مص ) افزون شدن نیکویی چیزی . (از ناظم الاطباء)(از اقرب الموارد). ◄ شادمان گردیدن . (از منتهی الارب ) (آنندراج ). شاد شدن . (مصادر زوزنی ) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ دوست داشتن چیزی را. (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). دوست داشتن کسی را. (از ناظم الاطباء). ◄ شگفت نمودن به چیزی . (از منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء). شگفت نمودن به چیزی و گزیدن آنرا بر جز آن و قانع شدن به آن . (از اقرب الموارد). ◄ بشگفت آوردن . ◄ بالیدن . (از ناظم الاطباء).