اندیة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اندیة. [ اَ ی َ ] (ع اِ)ج ِ نادی . (از اقرب الموارد). اندیةالادب . رجوع به نادی شود. ◄ ج ِ نَدی ̍. (از اقرب الموارد) (از ناظم الاطباء) (دهار). رجوع به ندی و اندیه شود.
اندیه . [ اَ ی َ ] (ع اِ) ج ِ ندی . شبنمهای صبحگاهی . (فرهنگ فارسی معین ) : لاله نروید در چمن بادام نگشاید دهن نه شبنم آید بر سمن نه بر شکوفه اندیه . منوچهری . ◄ خاکهای نمناک . (فرهنگ فارسی معین ). ◄ بخورها. (فرهنگ فارسی معین ).