انده کش
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
انده کش . [ اَ دُه ْ ک َ / ک ِ] (نف مرکب ) غمخوار. تحمل کننده ٔ اندوه : خاقانیا سگ جان شدی کانده کش جانان شدی در عشق سر دیوان شدی نامت بدیوان تازه کن . خاقانی . خاقانی اگر چه عقل دستخوش تست هم محرم عشق باش کانده کش تست . خاقانی .