فرهنگ لغت

انده کشیدن

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

انده کشیدن . [ اَ دُه ْ ک َ / ک ِ دَ ] (مص مرکب ) اندوه بردن . غم خوردن . تحمل کردن اندوه : یار آن باشد که انده یار کشد. عبدالواسع جبلی . من کانده تو کشیده باشم اندوه زمانه خوار دارم . سعدی .

معنی انده کشیدن | فرهنگ لغت