اندرنشاختن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اندرنشاختن . [ اَ دَن ِ ت َ ] (مص مرکب ) درنشاندن . نصب کردن : یکی خانه را زآبگینه بساخت زبرجد به هرجای اندر نشاخت . فردوسی . همی شاه را تخت پیروزه ساخت همان تاج را گوهر اندر نشاخت . فردوسی . و رجوع به نشاختن شود.