اندازه گیر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اندازه گیر. [ اَ زَ / زِ ] (نف مرکب ) قیاس کننده و شمارنده که در این زمان بمهندس مشهور است . (آنندراج ). مهندس . (دهار). مهندز. (یادداشت مؤلف ) : مساحت گران داشت اندازه گیر بر آن شغل بگماشته صد دلیر. نظامی . از آن خوبتر دید کاندازه گیر صفتهای او را کند دلپذیر. نظامی . ◄ تخمین کننده و حدس زننده . (ناظم الاطباء).