اندارس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اندارس . [ اَ رِ] (اِخ ) نام شخصی که رسولی برای خواستگاری پیش عذرافرستاد و عذرا چشم رسول را بانگشت کند. (از برهان قاطع) (از آنندراج ) (از هفت قلزم ) (از ناظم الاطباء).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اندارس . [ اَ رِ] (اِخ ) نام شخصی که رسولی برای خواستگاری پیش عذرافرستاد و عذرا چشم رسول را بانگشت کند. (از برهان قاطع) (از آنندراج ) (از هفت قلزم ) (از ناظم الاطباء).