انتشاع
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
انتشاع . [ اِ ت ِ ] (ع مص ) برکشیدن وافکندن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). ◄ بزور برکندن چیزی . (از اقرب الموارد). ◄ دارو به بینی خویش کردن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). استعاط. (از اقرب الموارد).