انتجاف
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
انتجاف . [ اِ ت ِ ] (ع مص ) بیرون آوردن چیزی را. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) آنندراج ). استخراج . (از اقرب الموارد). ◄ همگی ِ شیر گوسپند را دوشیدن . (از منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از آنندراج ). دوشیدن تمام شیر را از پستان گوسفند. (از اقرب الموارد). ◄ تهی کردن باد ابر را. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). بپرداختن باد ابر را. استنجاف . (از اقرب الموارد).