انبارخانه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
انبارخانه . [ اَم ْ ن َ / ن ِ ] (اِ مرکب ) جای ذخیره و اسباب . (آنندراج ). انبار. مخزن . (فرهنگ فارسی معین ). مخزن . (ناظم الاطباء) : گفت کانبارخانه بگشادیم ابر اگر زفت گشت ما رادیم . بنایی . ◄ ذخیره . (ناظم الاطباء) : وآنچه زانبارخانه ماند باز پیش مرغان نهند وقت نیاز. نظامی . شواهد مزبور را بصورت ترکیب اضافی هم می توان خواند.