امیریه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
امیریة. [ اَ ری ی َ ] (اِخ ) از قرای نیل از ارض بابل است . از آنجاست ابوالنجم بدربن جعفر ضریر شاعر، درگذشته به سال ٦١١ هَ .ق . (از معجم البلدان ).
امیریه . [ اَ ری ی َ ] (اِخ ) نام محله ایست در تهران .
امیریه . [ اَ ری ی َ ] (اِخ ) نام محلی در کنار راه فیروزکوه سمنان میان فیروزه کوه و کمند در ١٤٥٧٠٠ گزی تهران . (یادداشت مؤلف ).