امیرخسرو دهلوی | دیوان اشعار | غزلیات | شماره ۱۱۹
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
ماهرویا، به خون من مشتاب کشتن عاشقان که دید صواب چشمت، ار خون من بریخت چه شد ترک با تیغ بود مست و خراب تا گل از شرم رویت آب شود یک زمان برفگن ز چهره نقاب مثل خود در جهان کجا بینی گه در آیینه بنگری گه در آب آرزو میکند مرا با تو گوشه خلوت و شراب و کباب وین تمناست در سرم همه عمر زین هوس چشم من نگیرد خواب وز غم روی شاهدان ما را تا به کی پند میدهند اصحاب هر که دعوی کند ز خوبان صبر نشنود کل مدع کذاب چه ملامت کنید خسرو را فاتقوالله یا اولی الالباب