امیرخسرو دهلوی | دیوان اشعار | غزلیات | شماره ۱۱۶۷
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
زلف تو هر موی و بادی در سرش لعل تو هر گنج و خوبی بر درش هست رویت شعله آتش، ولی شستهاند از هفت آب کوثرش من نگردم گرد آن چشمه، ولی باد پیچیده ست بر نیلوفرش خانهای کانجا تویی پرده مبند کافتاب اندر نیاید از درش چشم من در سبزه خط تو یافت چشمهای کز خضر جست اسکندرش ز آب میرد آتش و روشنتر است آتشین رویی که خوی دارد برش آن ز ره کز زلف در بر کردهای آه خسرو بس بود پیکان گرش