امیرخسرو دهلوی | دیوان اشعار | غزلیات | شماره ۱۰۳۳
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
گر چه خوبان ز مه فزون باشند پیش آن ماه من زبون باشند مردمانی که روی او دیدند تا بباشند سرنگون باشند گفتمش «بندهایم» گفت «خموش تو چه دانی که بنده چون باشند»؟ یار مهمان تست، ای دیده مردمان را بگو برون باشند ای دل خون گرفته، عشق مباز که بتان تشنگان خون باشند عافیت را به خواب میجویند دردمندان که بیسکون باشند عقل درد سر است، زین معنی عارفان عاشق جنون باشند تو برون رو ز سینهام، کای جان یار یاران ز در درون باشند عشق بازی ز خسرو آموزند لیلی و مجنون ار کنون باشند