امیرخسرو دهلوی | دیوان اشعار | غزلیات | شماره ۱۰۲۱
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
هوای بوستان خوش گشت و باده لطف جان دارد کنون هر کس که جان دارد، هوای بوستان دارد سحرگه بکر غنچهها بادهها خورده ست در پرده همه سرخی رو بدهد گواهی، گر نهان دارد کنون دل بستگی غنچه با گل، کی نهان ماند؟ که هرچ اندر دل غنچه ست سوسن بر زبان دارد ازان هر لحظه بینی تازهتر داغ دل لاله که بلبل روز تا شب نالههای عاشقان دارد رها کن تا ترا بینم، گرم جان میرود، گو رو که مشغول جمالت کی سر تشویش جان دارد؟ زمان مستی ست، اکنون توبه از توبه بکن خسرو به کار امروز ساقی و میچون ارغوان دارد