امر غایب

امر غایب . [ اَ رِ ی ِ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) در اصطلاح صرف فعل امری است که بوسیله ٔ آن انجام دادن کاری از شخص غایب خواسته شود. و رجوع به امر شود.