امتراق
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
امتراق . [ اِ ت ِ ] (ع مص ) شتاب گذشتن تیر از نشانه . (از منتهی الارب ) (از آنندراج ) (از ناظم الاطباء). بشتاب گذشتن تیر. (از متن اللغة). بشتاب بیرون رفتن . گویند: امترق من البیت ؛ آنگاه که بشتاب بیرون رود.(از اقرب الموارد). ◄ بشتاب بیرون آمدن بچه از شکم مادر. (از متن اللغة). ◄ کشیدن شمشیر از نیام . (از اقرب الموارد) (از متن اللغة).