امتراز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
امتراز. [ اِ ت ِ ] (ع مص ) مال خود را از شریک جدا کردن . (از منتهی الارب ) (از آنندراج ) (از متن اللغة). ◄ پاره ای از مال کسی گرفتن . (از منتهی الارب ) (از متن اللغة) (ناظم الاطباء). ◄ پنجه زدن و عیب ناک کردن ناموس کسی را. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). دعا دادن . (آنندراج ).