الومینیوم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
الومینیوم . [ اَ یُم ْ ] (فرانسوی، اِ) آلومینیم . فلزی است سفید و سبک (٢/٧=D). بخوبی مورق میشود و مفتولهای بسیار نازک از آن میتوان ساخت . نشانه ٔ آن در شیمی ٢٧=AL است . در ٦٦٠ درجه ٔ حرارت ذوب میشود و در ٦٠٠ درجه نرم میگردد، و چون سطح آن در هوا از یک ورقه ٔ آلومین پوشیده میشود که بقیه را حفظ میکند جزو فلزات فسادناپذیر بشمار می آید.