الفت اصفهانی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
الفت اصفهانی . [ اُ ف َ ت ِ اِ ف َ ] (اِخ ) محمدکاظم (میرزا کاظم )بن زین العابدین بیگ نوری . وی در اصفهان سکونت داشت . دیوانش مشتمل بر ٣٤٠٠ بیت و خطی است . از این دیوان چنین برمی آید که به سال ١٢٥٣ هَ . ق . بدنیا آمده و میان سالهای ١٢٩٩ و١٣٠٦ درگذشته است . رجوع به المآثر و الاثار تألیف اعتمادالسلطنه و فهرست کتابخانه ٔ مجلس شورای ملی، کتب خطی فارسی ٢٢٣ و ٢٢٤ و الذریعة الی تصانیف الشیعة ج ٩ قسمت اول ص ٩٠ و حدیقةالشعراء (نسخه ٔ خطی کتابخانه ٔ خصوصی آقای سلطان القرائی ) و فرهنگ سخنوران شود.
الفت اصفهانی . [ اُ ف َ ت ِ اِ ف َ ] (اِخ ) محمدباقربن محمدتقی معروف به آقانجفی اصفهانی . به سال ١٣٠١ بدنیا آمد. او راست : فهرست روضات الجنات . مجمعالاجازات . کشف الحجب . خاندان من و داستان هفت برادر. دیوانش در اصفهان هست . (از الذریعة الی تصانیف الشیعة ج ٩ قسمت اول ). رجوع به تذکره ٔ شعرای معاصر اصفهان تألیف مهدوی و سخنوران نامی معاصر تألیف برقعی و فرهنگ سخنوران شود.