العس

العس . [ اَ ع َ ] (اِخ ) کوهی است در دیار بنی عامربن صعصعه . و بقول «بکری » نام عربی جایی در یمن است . امروءالقیس گوید : فلا ینکرونی اننی انا ذا کم لیالی حل الحی غولا فألعسا. (از ضمیمه ٔ معجم البلدان ج ١).

العس . [ اَ ع َ ] (ع ص ) مرد که رنگ لبش بسیاهی زند. ج، لُعس . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (اقرب الموارد). سیاه بام لب . (تاج المصادر بیهقی ) (مصادر زوزنی ). ◄ گیاهی که بسبب انبوهی بسیاهی زند. (از اقرب الموارد) (از آنندراج ).