اقویا
/vâže/
لغتنامه دهخدا
( اَ ) [ ع. ] (ص. اِ.) جِ قوی ؛ نیرومندان.<br>
فرهنگ فارسی معین
( اَ ) [ ع. ] (ص. اِ.) جِ قوی ؛ نیرومندان.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اقویا. [ اَق ْ ] (از ع، ص، اِ) مردمان قوی و توانا و زورآور، ضد ضعفا. (ناظم الاطباء). زورمندان . (غیاث اللغات ) (آنندراج ). رجوع به اقویاء شود.