اقود
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اقود. [ اَق ْ وَ ] (ع ص ) خوار و رام از شتر و از اسب . ◄ درشت و استوار گردن . (اقرب الموارد) (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). ♦ رجل اقود ؛ مرد درازگردن . ♦ فرس اقود ؛ اسب دراز پشت و گردن .(منتهی الارب ). ◄ بخیل بزاد و توشه . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). ◄ کوه دراز. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ) (اقرب الموارد). ◄ آنکه پیش آید چیزی را و بازنگردد از آن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). ◄ (ن تف ) قوادتر. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء): اقود من ظلمة، و ظلمه نام زنی فاجره است از طایفه ٔ هذیل . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).