اقلیت
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اقلیت . [ اَ ق َل ْ لی ی َ ] (ع مص جعلی، اِمص، اِ) اندک بودن . اندکی کم بودن . قسمت کمتر، مقابل اکثریت . ♦ اقلیت پارلمانی ؛ عده ای از نمایندگان که با برنامه های دولت موافق نباشند و عدّه ٔ آنان به آن اندازه نرسد که رأی ایشان بتواند دولت را ساقط کند. ♦ اقلیت مذهبی ؛ گروهی اندک از مردم یک کشور یا یک شهر که پیرو دین یا کیشی مخالف عامه ٔ مردم آن شهر یا کشور باشند.