اقبل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اقبل . [ اَ ب َ ] (ع ص ) کج چشم چنانکه گویی به سوی بینی خود مینگرد. کج چشم چندانکه گویی به بینی خود نگاه میکند. (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). ذوالقَبَل . آنکه چشمش در پیش گردد. (تاج المصادر بیهقی ) (المصادر زوزنی ) (مهذب الاسماء). ج، قُبل . (مهذب الاسماء). ◄ گوسپندی که سرونش بر روی خمیده باشد. (ناظم الاطباء).