اقبص
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اقبص . [ اَ ب َ ] (ع ص ) بزرگ سر. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). درازسر یاگردسر. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ◄ آنکه از پیش پا بر موضع پاشنه خاک پاشد در رفتار. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ج، قُبص . (ناظم الاطباء).