اقبال لاهوری | پیام مشرق | می‌تراشد فکر ما هر دم خداوندی دگر

می‌تراشد فکر ما هر دم خداوندی دگر رست از یک بند تا افتاد در بندی دگر بر سر بام آ، نقاب از چهره بیباکانه کش نیست در کوی تو چون من آرزومندی دگر بسکه غیرت میبرم از دیده بینای خویش از نگه بافم به رخسار تو رو بندی دگر یک نگه یک خنده دزدیده یک تابنده اشک بهر پیمان محبت نیست سوگندی دگر عشق را نازم که از بیتابی روز فراق جان ما را بست با درد تو پیوندی دگر تا شوی بیباک‌تر در ناله‌ای مرغ بهار آتشی گیر از حریم سینه‌ام چندی دگر چنگ تیموری شکست آهنگ تیموری بجاست سر برون می‌آرد از ساز سمرقندی دگر ره مده در کعبه‌ای پیر حرم اقبال را هر زمان در آستین دارد خداوندی دگر