اقبال لاهوری | پیام مشرق | میخانه فرنگ

یاد ایامی که بودم در خمستان فرنگ جام او روشنتر از آئینه اسکندر است چشم مست می‌فروشش باده را پروردگار باده خواران را نگاه ساقی‌اش پیغمبر است جلوه او بی‌کلیم و شعله او بی‌خلیل عقل ناپروا متاع عشق را غارتگر است در هوایش گرمی یک آه بیتابانه نیست رند این میخانه را یک لغزش مستانه نیست