اقاط
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اقاط. [ اِ ] (ع ص، اِ) وِقاط. ج ِوَقیط، بمعنی مرد گران جسم کسل مند از بیخوابی شب . (منتهی الارب ). رجوع به وقیط شود. ◄ ج ِ وَقْط، بمعنی گو در زمین درشت یا گو که آب گرد آید در آن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). رجوع به وَقْط شود.