اقاطع
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اقاطع. [ اَ طِ ] (ع اِ) ج ِ قطیع. (منتهی الارب ). گله های گوسفندان و ستوران و رمه ٔگاوان . ◄ جمیع آنچه از درخت بریده شود وزود آتش گیرد. (آنندراج ). رجوع به قطیع شود. ◄ ج ِ اقطع. (ناظم الاطباء). رجوع به اقطع شود.