افیل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
افیل . [ اَ ] (ع ص، اِ) شتربچه ای که به سال دوم بار آمده و از آن درآمده باشد. (ناظم الاطباء). ◄ شتربچه ٔ از مادر جداشده . مؤنث : اَفیلة. ج، اِفال، اَفائِل . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). شتر خرد. (مهذب الاسماء نسخه ٔ خطی ). شتر جوان . (شرح نصاب از غیاث اللغات ).