افگندنی

افگندنی . [ اَ گ َ دَ ] (ص لیاقت، اِ) افکندنی . (ناظم الاطباء). گستردنی . ◄ فرش و جز آن : صد اشتر همه بار دیبای چین صد اشتر ز افگندنی همچنین . فردوسی . گر افگندنی هیچ بودی مرا مگر مرد مهمان ستودی مرا. فردوسی . ز پوشیدنیها و گستردنی زافگندنی و پراگندنی . فردوسی . از افگندنیهای دیبا هزار بفرمود تا برنهادند بار. فردوسی . رجوع به افکندنی شود.