افگانه افتادن

افگانه افتادن . [ اَ ن َ / ن ِاُ دَ ] (مص مرکب ) افتادن بچه ٔ ناتمام : فلک را سهمش اردر خانه افتد حوادث ز اشکمش افکانه افتد. امیرخسرو دهلوی .