افجار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
افجار. [ اِ ] (ع مص ) در پگاه درآمدن .(ناظم الاطباء) (آنندراج ) (منتهی الارب ). در وقت صبح شدن . (المصادر زوزنی ). ◄ فاجر یافتن کسی را. ◄ دروغ بربافتن . ◄ زنا کردن . ◄ ناگرویدن و میل کردن از حق . ◄ مال بسیار آوردن . ◄ بیرون آوردن آب چشمه را. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).