افجاج

افجاج . [ اِ ](ع مص ) سخت شکافتن زمین را به فدان . ◄ براه فج رفتن . ◄ میان هر دو پا گشاده گردانیدن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ◄ شتافتن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (تاج المصادر بیهقی ). ◄ سرگین انداختن شترمرغ . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از ناظم الاطباء).