افتخار جهان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
افتخار جهان . [ اِ ت ِ رِ ج َ ] (اِخ ) برادر امام برهان الدین محمد معروف بصدر جهان بود. این صدر جهان از جمله ٔ اعاظم ملوک زمان بود. در سال ٦١٣ - ٦١٤ هَ . ق . که سلطان محمد خوارزمشاه عازم حمله ٔ به بغداد بود برای رعایت احتیاط صدر جهان و برادرش افتخار جهان و دو پسرش را از بخارا به خوارزم انتقال داد که مبادا در غیاب او سبب فتنه و فساد شوند و ایشان همچنان در خوارزم بودند تا بوقت آنکه ترکان خاتون مادر خوارزمشاه از خوف مغول مصمم گردید فرار کند. قبل از حرکت، صدر جهان و برادر و دو پسرش را با سایر ملوک اطراف که در خوارزم بود، همه را بکشت . (از تعلیقات قزوینی بر لباب الالباب ص ٣٣٥). و رجوع به چهارمقاله و سیرة جلال الدین منکبرنی شود.