افتالیت
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
افتالیت . [ ] (اِخ ) نام هیاطله . مورخان رومی هیاطله را بدین اسم نامیده اند که ظاهراً مأخوذ از «افتالانوس » پیشوای هیاطله است که بدست پیروز پادشاه ساسانی بقتل رسید. (از احوال و اشعار رودکی ج ١ صص ١٨٣ - ١٨٤). و برای تفصیل بیشتر رجوع بکتاب مذکور شود.