افاقت

(اِ قَ) [ ع. افاقة ] نک افاقه.<br>

(اِ قَ) [ ع. افاقه ] نک افاقه.

افاقت . [ اِ ق َ ] (ع مص ) بهوش بازآمدن . (از منتخب بنقل غیاث اللغات ). اِفاقة. رجوع به این کلمه شود : بخنکی آبی که بر روی من زدند افاقت یافتم . (ترجمه ٔ تاریخ یمینی ص ٢٩٨). مستی حماقت را افاقت نیست . (مرزبان نامه ). و مستی بدان سبب اختیار می کنیم مگر از غلوای آن در دل ساعتی افاقتی یابم . (جهانگشای جوینی ).و از سکرت جهالت افاقتی یابند. (جهانگشای جوینی ).