افاحیص
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
افاحیص . [ اَ ] (ع اِ) ج ِ اُفحوص، خانه ٔ سنگ خوار. (منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء). ج ِ افحوص، یعنی جائی که مرغ سنگ خوار خاک آن را دور کند تا در آن تخم کند. (از اقرب الموارد).
افاحیص . [ اَ ] (اِخ ) ناحیه ایست به یمامه . (از معجم البلدان ).