افاحة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
افاحة. [ اِ ح َ ] (ع مص ) ریختن خون . (تاج المصادر بیهقی ). خون ریختن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). ریختن خون را. (از اقرب الموارد). ◄ بجوش آوردن دیگ را. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). دیگ را جوشانیدن . (از اقرب الموارد). جوشانیدن دیگ . (تاج المصادر بیهقی ). ◄ دمیدن بوی . ◄ خون برآوردن زخم . (آنندراج ).