اعمتة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اعمتة. [ اَ م ِ ت َ ] (ع اِ) ج ِ عَمیتَة، یک نواله از پشم و صوف حلقه کرده . (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ). ج ِ عَمیتَة، بمعنی پاره ای از پشم حلقه کرده، یقال : عمیتة من صوف اووبر و سبیخة من قطن و سلیلة من شعر. (از اقرب الموارد). ج، عَمائِت، اَعْمِتة، عُمُت، عَمیت . (اقرب الموارد) (منتهی الارب ). و رجوع به کلمه های مذکور شود.