اعتمام
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اعتمام . [ اِ ت ِ ](ع مص ) عمامه بستن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). عمامه بر سر بستن . (آنندراج ). عمامه دربستن . (المصادر زوزنی ). عمامه در سر بستن . (تاج المصادر بیهقی ). پوشیدن عمامه بر سر. و منه : «اعتمت الاکام بالنبات ». (ازاقرب الموارد). ◄ کف برآوردن شیر. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). کف آوردن شیر. (ازاقرب الموارد). ◄ بجای رسیدن نبات . (المصادر زوزنی ) (تاج المصادر بیهقی ). بتمام رسیدن گیاه .(منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). کامل شدن گیاه . (از اقرب الموارد). ◄ بالا کشیدن کودک رسیده . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). قد کشیدن نوجوان . (از اقرب الموارد). ◄ بالا برآمدن موج . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).