اطلسی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اطلسی . [ اَ ل َ ] (ص نسبی، اِ) منسوب به فلک اطلس ای فلک نهم . از فرهنگ سکندرنامه وفرهنگ فرنگ . (آنندراج ). ◄ خواجه سرا را گویند. خصی سیاه . (ناظم الاطباء) (آنندراج ). ◄ املس . (کازمینسکی ).
اطلسی . [ اَ ل َ ] (اِ) قسمی از گُل است . (فرهنگ نظام ). یک قسم گل الوان . (ناظم الاطباء) : اطلسی از جمله گلها خوشتر است اطلسی چادرنماز دلبر است . ناصرالدین شاه . و رجوع به گل اطلسی شود.
اطلسی .[ اَ ل َ ] (اِخ ) در تداول تازیان بر اقیانوس اطلس اطلاق شود. رجوع به اقیانوس اطلس و اعلام المنجد شود.