اطفیر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اطفیر. [ ] (اِخ ) شوهر زلیخا که وزیر یا عزیز «رییان » از عمالقه ٔ مصر بود. وی در میان مردم به لقب جبار شهرت داشت . او همان کسی است که حضرت یوسف را بسبب زیبایی خریداری کرد و بنده ٔ خود ساخت و همه کارهای خویش را به وی واگذاشت و آنگاه بدنبال افترای زلیخا او را زندانی کرد. وی را فوطیغار نیز گویند. (از لغات تاریخیه و جغرافیه ٔ ترکی ). و صاحب قاموس الاعلام در ذیل اطفین آرد: نام وزیر ریان از سلاطین عمالقه که معاصر حضرت یوسف بود و به عزیز مصر شهرت داشت و زلیخای معروف زوجه ٔ او بود. و صاحب قاموس کتاب مقدس در ذیل فوطیفار آرد: رئیس خواجه سرایان فرعون . و او همان است که یوسف را خریداری کرد. (سفر پیدایش ٣٧:٣٦ و ٣٩:١). و رجوع به پوتیفار شود. این نام در کشف الاسرار اظفیر و بقولی قطفیر و در تفسیر ابوالفتوح رازی اطفربن رحیب و بقولی قطفر ملقب به عزیز آمده است . و صورت اظفیر ظاهراً درست نیست . رجوع به کشف الاسرار ج ٥ ص ٣٤ و ٣٥ و تفسیر ابوالفتوح چ علمی ج ٥ ص ٤٧٤ شود.